Հանդիպում Գեորգի Ավագյանի հետ

Գեորգի Ավագյանի հետ հանդիպումը անցավ շատ հետաքրքիր, Բառացիորեն։ Ինչու՞ հանդիպման ընթացքում Doctor Mirzabek-ը խոսեց ներկա գտնվող որոշ երեխաների անունից որոնք բնազդով հասկանում էին այդ ամենը բայց չէին կարողանում արտաբերել։ Ապա երբ նա խոսեց երջանկության մասին բերեց մի օրինակ.«Երեխան վազում էր դրսում և նա երջանիկ էր, ապա գալիս է նրա և ձեռքի մեկ շարժումով մայրը ակամա այնպես է անում, որ երեխան մտածի որ երջանկությունը դա ցավ է»։ Ես չեմ կարող չհամաձայնել այս մտքի հետ, որովհետև ծանոթ եմ նման դեպքերի և այս օրինակը ինձ բավարարում է։ ԵՒ նույն խնդրի պատճառով կարող են առաջանալ կոմպլեքսներ, և դրանք դրսեւորվում են օրինակ երբ ծիծաղելիս ձեռքով փակում են դեմքը։ Գեորգի Ավագյանը նաև խոսեց այն մասին, որ երեխաին մեծահասակները ընդունում են ոչ թե որպես մարդ այլ երեխա։ Այս խոսքից հետո շատերը մասնավորապես ուսուցչուհիների շրջանում եղան անհամաձայնություններ։ Ուսուցչուհու բերած օրինակը վերաբերում է նրան, որ երեխաին չպետք է ասել թե ինչպես է նա ծնվել, որովհետև …stop։ Իմ դիտարկմամբ ինչու չասել։ Իսկ եթե սա մանիպուլյացիա է՞, որ երեխային առավել հեշտ իշխեն։ Պետք է ընդունել, որ մեր հասարակության մեջ տարածված է երեխային խաբել շատ բաներ առքելել, իբրև թե որ երեխան երես չառնին, այս պատճառով ունենք աներես և սեփական կարծիք չունեցող հասարակություն։ Doctor Mirzabek-ը պնդեց որ երեխան 3 տարեկանում Կարող է քվանտային ֆիզիկա հասկանալ։ Քա ճշմարտություն է որովհետև որոշ երեխան ծնվում է 98% տաղանդավոր իսկ դպրոցից հետո նրան մնում է 32%-ը և շատերնել մեռնում են ունենալով 1 կամ 2% տաղանդ։ Իմ համար հանդիպումը հանցավ հետաքրքիր և օգտակար։